Dzieło Pomocy
AD GENTES

… dla misji
Start Wydarzenia Projekty O nas Wpłaty Dom Misyjny Linki Misjonarze Kontakt sms

Menu

II Niedziela Wielkiego Postu Ad Gentes

Materiały liturgiczno-homiletyczne

 II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU „AD GENTES”

Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami

17 marca 2019 r.

 LITURGIA MSZY ŚWIĘTEJ

 Wprowadzenie

 Ewangelista Łukasz prowadzi nas dzisiaj na Górę Tabor, gdzie Chrystus przemienił się na oczach Piotra, Jakuba i Jana. Ukazał im swą chwałę, by umocnić ich na trudy apostolskie, cierpienia i prześladowań. W tajemnicy Przemienienia Pan umacnia i nas. Nadaje naszemu życiu nową perspektywę i światło.

            W tę niedzielę otaczamy naszą modlitwą i wspieramy ofiarami misjonarki i misjonarzy, którzy głoszą Ewangelię, zdobywając świat dla Chrystusa. Jest to dzień modlitwy, postu i solidarności z tymi, których Pan powołał na misyjne drogi.

            Abyśmy mogli uważnie i owocnie słuchać słowa Bożego i karmić Najświętszym Ciałem Chrystusa, przeprośmy Boga za nasze grzechy.

 Akt pokutny

 Panie, który z miłości do ludzi stałeś się jednym z nas i nadałeś nadprzyrodzony sens naszemu życiu, zmiłuj się nad nami.

Chryste, którego łaska wspiera nas w dążeniu do świętości i pobudza do nieustannego przemieniania naszych serc, zmiłuj się nad nami.

Panie, który światłem i mocą Ducha Świętego czynisz nas świadkami twojej miłości wśród ludzi, zmiłuj się nad nami.

 Homilia

 Przemienienie na Górze Tabor jest bez wątpienia jednym z tych wydarzeń, które zdumiewają osłaniając prawdę o Chrystusie. Można nazwać je jakby punktem zwrotnym w historii Jezusa. Apostołowie, którzy od pewnego czasu towarzyszyli młodemu mistrzowi z Nazaretu z pewnością nieraz zadawali sobie pytanie: kim On właściwie jest? Słuchali Jego nauk. Byli świadkami niewytłumaczalnych znaków i cudów. Słyszeli również rozmaite opinie, wypowiadane tak przez Jego zwolenników, jak i surowych krytyków, ale mimo tych rozmaitych spostrzeżeń i głosów nie byli jeszcze w stanie ułożyć sobie całego obrazu Chrystusa.

Jezus jawił im się jako dojrzały człowiek. Budował ich swą wrażliwością, szlachetnym postępowaniem. Był świadkiem głębokiej wiary i synowskiego poddania Ojcu. Ale czy był tylko człowiekiem? Jak sam mówił o sobie: Synem Człowieczym?

Jezus jawił się im jako gorliwy nauczyciel. Słuchając Jego nauk, ludzie nabierali ducha, dźwigali się z upadków, odkrywali swe powołanie i drogę. Pomagał im dobrym słowem. Jego nauka pociągała prostotą i łagodnością. Ale czy Jezus był tylko wspaniałym nauczycielem? Jak mówili o nim słuchacze: „Nauczycielem dobrym”?

Teraz, na Górze Tabor Apostołowie ujrzeli niezwykły blask bijący z Jego twarzy i szat. Usłyszeli głos Ojca niebieskiego: „To jest mój Syn, Wybrany, Jego słuchajcie”. To przemieniło spojrzenie uczniów na Chrystusa. Uczynili kolejny krok, by Go doskonalej poznać. Teraz wiedzą, kim jest. Ta wiedza została im dana, nie dla zaspokojenia ciekawości, ale umocnienia na godzinę męki i śmierci Jezusa. Miała ich zabezpieczyć przed zwątpieniem, utratą wiary w Jezusa. Zobaczyli przyszłą chwałę do której mieli wejść przez krzyż.

Siostry i bracia,

Rozważając tajemnicę przemienienia Pańskiego, wsłuchujemy się w słowa Apostoła Pawła, który pragnie umocnić nas w wierze. Mówi: „nasza ojczyzna jest w niebie”. My również stajemy osłupieni wobec tego światła, które bije z oblicza Chrystusa Boga, by wyznać wiarę w Niego a wraz Nim, by przyjąć prawdę o zmartwychwstaniu i życiu wiecznym. Żadne ciemne krzyże nie mogą odebrać nadziei temu, kto uwierzył w moc Chrystusa Zbawcy!

Chrystus swym przemienieniem kieruje nasze umysły i serca ku wieczności. Nie żyjemy wyłącznie w perspektywie ziemi. Przypomina, że ostatecznym horyzontem jest niebo. „Stamtąd też jako Zbawcy wyczekujemy Pana naszego Jezusa Chrystusa, który przekształci nasze ciała poniżone w podobne do swego chwalebnego ciała”.

Jakkolwiek nie potoczyłoby się nasze życie na ziemi, jest ono jedynie wstępem do prawdziwego życia. Żyjemy nadzieją. Patrzymy śmiało w przyszłość, chociaż tu i teraz zmagamy się z cierpieniem i brakami. Musimy pokonywać liczne przeszkody i rozwiązywać problemy. Dzięki wierze nie ulegamy zniechęceniu i poczuciu bezsensu. Przemieniony Chrystus daje gwarancję przemienienia świata, w którym żyjemy, i przemienienie na lepsze nas samych.

Siostry i bracia,

Dziś wraz z całym Kościołem w Polsce modlimy się za sługi i świadków przemienia, jakimi są misjonarki i misjonarze. Prowadzeni przez Ducha Świętego niosą światu Chrystusa. Tworzą wspólnoty wiary, które niczym małe ziarna gorczycy rozrastają się w potężne drzewa w Afryce, Azji i Oceanii, Ameryce Łacińskiej i na Karaibach. Swą miłością  i oddaniem sprawie zbawienia misjonarze przemieniają serca ludzi, wspólnoty lokalne, całe środowiska. Wnoszą w nie łaskę i pokój. Prowadzą ludzi do Chrystusa.

Dziś solidaryzujemy się z nimi w naszej modlitwie, ponieważ modlitwa najlepiej wyraża przekonanie, że misje są sprawą wiary, i że chodzi w nich o budowanie królestwa Bożego na ziemi. O naszą modlitwę proszą misjonarze, gdyż wiedzą, że nic nie dodaje im sił, nie pomaga przezwyciężać trudności i walczyć z przeszkodami, jak modlitwa! Nic tak skutecznie nie otwiera ludzkich serc jak ona, zwłaszcza wtedy, gdy ma charakter wstawienniczy. Pomagamy naszym misjonarzom także ofiarowanym w ich intencji cierpieniem. Dziś wielu chorych skutecznie wspiera siły misjonarek i misjonarzy swym krzyżem. Modlitwa i krzyż mają wielką moc.

Pomagamy dziś misjom naszymi ofiarami. Są one potrzebne i ważne, gdyż bez nich nie mogłyby istnieć dzieła charytatywne, medyczne, edukacyjne i ewangelizacyjne w krajach misyjnych. Każda złotówka ofiarowana z miłością ubogim na misjach procentuje dobrem, nadzieją i przyczynia się do jego umacniania. Liczą się nawet niewielkie ofiary, gdyż zebrane razem stanowią rzekę solidarności i braterstwa. Misjonarze są wdzięczni nam za to,  że w ich dłonie wkładamy miskę ryżu, dzban czystej wody, lekarstwa, przybory szkolne i zeszyty, odzież i obuwie, którymi dzielą się z żyjącymi w nędzy. Pomagajmy wraz z Dziełem Pomocy „Ad Gentes” Komisji Episkopatu Polski ds. Misji. W tym roku Dzieło przekazało ponad 180 000 euro na projekty ewangelizacyjne, edukacyjne, medyczne i charytatywne na misjach. Za tę pomoc misjonarze serdecznie dziękują.

Chciałbym zwrócić uwagę na jeszcze jedną ważną prawdę: jałmużna misyjna nie tylko przemienia warunki życia najuboższych mieszkańców Afryki, Azji i Ameryki Łacińskiej, przynosząc ulgę w cierpieniu i dostarczając minimum środków do przeżycia. Jałmużna misyjna przemienia nas samych. Jest źródłem radości, która czyni nas odważniejszymi w wyciągnięciu braterskiej dłoni do innych. Jałmużna czyni nas lepszymi.

Niech Chrystus, w którego wpatrujemy się wraz z apostołami przemienia w tym czasie wielkopostnym nasze serca i uwrażliwia je na Boża miłość. Niech nam pomaga w prowadzeniu dobrych dzieł, poprzez które wypełniamy nasze powołanie do świętości.

Modlitwa wiernych

Bogu, najlepszemu Ojcu, który ubogaca nas i umacnia swą łaską, byśmy wytrwale dążyli do niebieskiej Ojczyzny, przedstawmy teraz pokorną modlitwę:

Módlmy się za Kościół święty, aby w czasie Wielkiego Postu wytrwale i cierpliwie głosił orędzie Bożego przebaczenia i miłosierdzia i wytrwale wzywał wszystkich ludzi do przemiany serc i odrodzenia w wierze, Ciebie prosimy…

 Módlmy się za misjonarki i misjonarzy, którzy z dala od swej ojczyzny, rodzin i wspólnot głoszą Ewangelię pokoju i łaski oraz zdobywają serca ludzi dla prawdy i miłości Chrystusa, by ich posługę wspierała moc Ducha Świętego. Ciebie prosimy…

Módlmy się za zmarłych misjonarzy i misjonarki, za chrześcijan na całym świecie, którzy zaświadczyli o swej wierze męczeństwem, by dobry Bóg wprowadził ich do nieba. Ciebie prosimy…

Módlmy się za tych, którzy wspierają misjonarzy swą modlitwą, cierpieniem ofiarowanym za misje, postem i jałmużną, by Chrystus obdarzał ich radością z czynionego dobra i umacniał ich w powołaniu misyjnym. Ciebie prosimy…

Módlmy się za wszystkich chrześcijan, by w czasie Wielkiego postu odnowili w sobie ducha pokuty i szczerym sercem dążyli do nawrócenia i poprawy życia. Ciebie prosimy…

Módlmy się za nas samych, abyśmy rozważając cierpienia Chrystusa, uczyli się dźwigania codziennych krzyży w nadziei, że doprowadzą one nas do niebieskiej chwały. Ciebie prosimy…

Panie, nasz najlepszy Ojcze, przyjmij modlitwę, którą zgodnie Ci przedstawiamy. Niech przemienienie Twojego Syna umocni naszą wiarę i ożywi nadzieję, że po trudach życia zjednoczymy się z Nim w chwale nieba. Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.

 Rozesłanie

 Chrystus posyła nas do naszych środowisk z orędziem pokoju, pojednania i miłości. Przemieniajmy rzeczywistość, w jakiej żyjemy modlitwą, cierpieniem i odważnym dzieleniem się wiarą z bliźnimi. W tym tygodniu pamiętajmy o misjonarkach i misjonarzach i wesprzyjmy misyjne dzieło Kościoła naszą ofiarą do puszek. Pamiętajmy o tym, że „radosnego dawcę miłuje Bóg”! (2 Kor 9,7).

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
41 0.14280295372009