Dzieło Pomocy
AD GENTES

… dla misji
Start Wydarzenia Projekty O nas Wpłaty Dom Misyjny Linki Misjonarze Kontakt sms

Menu

II Niedziela Wielkiego Postu Ad Gentes

Materiały liturgiczno-homiletyczne

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU, 12 MARCA 2017 R.

(Wj 13,17-14,9; 2 Tm 1,8b-10;  Mt 17,1-9)

Liturgia Mszy św.

"GDZIE MISJONARZE - TAM NADZIEJA"

 KOMENTARZ NA WEJŚCIE

Przeżywamy dzisiaj Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami, którzy głoszą Ewangelię Chrystusa w Afryce, Azji i Oceanii oraz Ameryce Łacińskiej. Poprzez słowo i świadectwo miłości misjonarze prowadzą innych do Chrystusa, budzą nadzieję życia wiecznego i tworzą nowe wspólnoty wiary, w Tego, który jest umiłowanym Synem Boga.

Ogarnijmy modlitwą wszystkich, którzy świadomi swego powołania misyjnego wspierają misje modlitwami, cierpieniem oraz ofiarami. Prośmy Boga, by nie zabrakło misjonarek i misjonarzy, będących znakiem nadziei dla tysięcy ubogich, chorych i potrzebujących pomocy.

Objawiając swą boską chwałę na Górze Tabor Chrystus umocnił wiarę uczniów na czas nadchodzącej męki. Dzisiaj umacnia naszą nadzieję, byśmy nie ustawali w wysiłkach, pracy i cierpieniu dla królestwa Bożego i mimo przeszkód i trudności trwali zjednoczeni z Nim i całym Kościołem.

 

 AKT POKUTNY

Abyśmy z radością mogli wsłuchać się w głos umiłowanego Syna Boga, który objawiając swą chwałę na Górze Tabor, zaprasza nas do wiernego kroczenia za Nim, przeprośmy Boga za nasze grzechy:

- Panie, który prowadzisz swój Kościół drogami pokuty i przebaczenia, zmiłuj się nad nami.

- Chryste, który  po trudach życia obiecujesz nam szczęście bez końca, zmiłuj się nad nami.

- Panie, który pobudzasz nasze serca do ufności okazując nam swe wielkie miłosierdzie, zmiłuj się nad nami.


HOMILIA

1. Cud na Górze Tabor zachwycił trzech wybranych uczniów tak bardzo, że Piotr w ich imieniu zapewnił: "Panie, dobrze, że tu jesteśmy; jeśli chcesz, postawię tu trzy namioty" (Mt 17,4). To naturalne, że człowiek szczęśliwy pragnie uwiecznić ten stan, zatrzymać na zawsze chwile, które wypełniły go nieopisaną radością i pokojem. Przebłyski szczęścia zdarzają sie tak rzadko w naszym życiu, że gdy przychodzą, rodzą pragnienie zatrzymania ich za wszelką cenę. Jednak Chrystus nie chciał, aby apostołowie bez końca trwali w zachwyceniu na Górze Tabor. Szybko przemija chwila olśnienia blaskiem nieśmiertelności i chwały. Pan sprowadza swych uczniów w niziny. Cudowna wizja przeminęła, ustąpiła szarości tego, co powszednie i codzienne. Zanim apostołowie wejdą do chwały zmartwychwstałego muszą przejść z Nim długą drogę: drogę pracy apostolskiej, cierpienia, braków, niekiedy porażek i męczeńskiej śmierci. Apostołowie wracają do zwyczajnego życia z jego ograniczeniami i trudem. Chrystus chce, aby stali się ludźmi czynu i walki ze złem. Nie mogą biernie kontemplować chwały Bożej, mają budować królestwo Boże.

2. Współcześni apostołowie - misjonarki i misjonarze również są wezwani do aktywności. Jak Abraham "wychodzą z ziemi rodzinnej" (Rdz 12,1) tam, gdzie Bóg przygotował im miejsce. W dalekiej i pełnej kontrastów Afryce, tajemniczej Azji i Oceanii, w bezbrzeżnej i ubogiej Ameryce Łacińskiej "biorą udział w trudach i przeciwnościach znoszonych dla Ewangelii" (2 Tm 1,8b). Różnymi językami i na wiele sposobów opowiadają o Chrystusie. Budzą wiarę pociągając swych słuchaczy nie tylko słowem, ale swą postawą, świadectwem miłosierdzia. Podzielają dole i niedole ludzi, których spotykają. Doświadczają nędzy, upokorzenia ubogich, deptania ich godności. Misjonarze wychodzą na ludzkie peryferie, by ubodzy i cierpiący doświadczyli czułej opieki Boga, Jego delikatnej miłości. Gdzie pojawiają się misjonarze, tam odradza się nadzieja. Nadzieja na polepszenie losu, ulgę w cierpieniu, podźwignięcie się z przerażającej nędzy. Poprzez dzieła charytatywne, edukacyjne i medyczne misjonarze pomagają najbardziej potrzebującym. Są z tymi, na których nikomu z możnych tego świata nie zależy.

Głosząc Chrystusa dają jeszcze większą nadzieję - nadzieję zbawienia. Otwierają przed swymi słuchaczami perspektywę nieba, w którym znajdą spełnienie najgłębsze pragnienia ludzkich serc.

3. Dzisiaj pamiętamy w modlitwie o 2007 misjonarkach i misjonarzach z Polski, którzy pracują w 97 krajach. Są niemalże obecni na całym świecie, na wszystkich kontynentach. Wszędzie tam, gdzie ludzie potrzebują słowa wiary i umocnienia w nadziei. Często pełnią swą służbę z narażeniem życia. Z poświęceniem, które trudno sobie wyobrazić. Dzielą los z tymi, do których Chrystus ich posłał. Z pokorą przyjmują ograniczenia zrodzone z nędzy duchowej i materialnej, by dźwigać ku Bogu, wspierać i pomagać.

            Dlaczego misjonarze podejmują się trudów głoszenia Ewangelii w dalekich krajach?

            Odpowiedź daje nam papież Franciszek. Mówi on: "Człowiek, którego pociągnął głos Boga i który poszedł za Jezusem, wkrótce odkrywa w sobie nieodparte pragnienie niesienia Dobrej Nowiny braciom poprzez ewangelizację i posługę miłości. Wszyscy chrześcijanie są ustanowieni misjonarzami Ewangelii! Uczeń bowiem nie otrzymuje daru Bożej miłości dla prywatnego pocieszenia. Nie jest wezwany do niesienia siebie samego ani też do troszczenia się o interesy jakiegoś przedsiębiorstwa. Poruszyła go i przemieniła po prostu radość poczucia, że jest kochany przez Boga, i nie może zatrzymać tego doświadczenia tylko dla siebie: «Radość Ewangelii, wypełniająca życie wspólnoty uczniów, jest radością misyjną»" (Orędzie na Światowy Dzień Modlitw o Powołania 2017 r.).

Okażmy się hojni wobec misji w modlitwie i ofierze. Wesprzyjmy dziś misjonarzy swymi ofiarami do puszek. W ten sposób dołączymy do grona darczyńców misji poprzez Dzieło Pomocy "Ad Gentes", i zasłużymy na pochwałę Boga, który zapewnia, że "radosnego dawcę Bóg miłuje" (2 Kor 9,7). Naszym darem serca sprawimy, że gdzieś daleko, wśród naszych sióstr i braci w wierze, na nowo zakwitnie nadzieja!

 MODLITWA WIERNYCH

Bogu Ojcu, który wzywa nas do posłuszeństwa Chrystusowi i w Nim obdarza nas potrzebnymi łaskami przedstawmy w ufnością nasze prośby:

1. Módlmy się za Kościół powszechny, budowany modlitwą, pracą apostolską, cierpieniem i wiarą duchownych i wiernych świeckich, aby wzrastał w świętości i nieustannie się odnawiał umacniając w wierze.

2. Módlmy się za misjonarki i misjonarzy, aby wierni swemu powołaniu misyjnemu hojnie i ofiarnie dzielili się swą miłością do Chrystusa z tymi, którzy Go jeszcze nie poznali.

3. Módlmy się za dzieci i młodzież, aby usłyszawszy głos powołania odważnie poszli za Chrystusem i znaleźli w swych bliskich pomoc i oparcie dla wzrastania w nim.

4. Módlmy się za zmarłych misjonarzy oraz darczyńców misji, aby po trudach apostolskiego życia otrzymali nagrodę w królestwie Chrystusa.

5. Módlmy się za chorych i cierpiących, samotnych, opuszczonych i odrzuconych przez innych, aby przeżywali swój krzyż w zjednoczeniu z Chrystusem, świadomi, że jest On drogą do wiecznej chwały.

6. Módlmy się za nas samych, byśmy pamiętając, że jesteśmy z mocy chrztu św. uczniami-misjonarzami wspierali duchowo i materialnie misjonarzy oraz dzielili się swa wiarą z najbliższymi.

Boże, który jesteś źródłem niegasnącej nadziei, przyjmij nasze modlitwy i wysłuchaj próśb, które Ci zawierzamy. Błogosław misjonarkom i misjonarzom, którzy głoszą Ewangelię Chrystusa na krańcach świata i wspieraj wszystkie dobre dzieła podejmowane w Twoje imię. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
39 0.1379280090332