Dzieło Pomocy
AD GENTES

… dla misji
Start Wydarzenia Projekty O nas Wpłaty Linki Misjonarze Kontakt sms

Menu

9 marca 2022

Pomagamy razem

II Niedziela Wielkiego Postu ad gentes

Pomagamy razem

II NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU „AD GENTES”

„Wieczernik szkoła braterstwa misyjnego”

 Kościół w Polsce, w II niedzielę Wielkiego Postu obchodzi „Dzień Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami”. Na ten dzień przypada zbiórka ofiar do puszek na misje. Zebrane środki zostają przekazane dziełu Pomocy „Ad Gentes” Komisji Episkopatu Polski ds. Misji i w ciągu roku służą do wspierania dzieł ewangelizacyjnych, medycznych, edukacyjnych i charytatywnych polskich misjonarzy. Dzieło pomaga wszystkim: księżom fideidonistom, siostrom i braciom zakonnym oraz kapłanom zakonnym i świeckim misjonarzom. W ubiegłym roku zebrano ponad 1,7 mln złotych.

 Wieczernik źródłem zaangażowania misyjnego

Hasło tegorocznego Dnia Modlitwy, Postu i Solidarności z Misjonarzami nawiązuje do tematyki roku duszpasterskiego. Ukazuje Wieczernik jako kolebkę misji ad gentes, szkołę braterstwa oraz odpowiedzialności uczniów Chrystusa jednych za drugich.

            Wieczernik jerozolimski jest jednym z najświętszych miejsc chrześcijaństwa. Tutaj Chrystus zgromadził swych uczniów na Ostatniej Wieczerzy. Podczas niej Pan ustanowił sakrament Eucharystii, kapłaństwa i pokuty oraz zostawił swemu Kościołowi nowe przykazanie – przykazanie miłości. Powiedział: „Przykazanie nowe daję wam, abyście się wzajemnie miłowali tak, jak Ja was umiłowałem: żebyście i wy tak się miłowali wzajemnie. Po tym poznają, żeście uczniami moimi, jeśli będziecie się wzajemnie miłowali” (J 13,34-35).

            W Wieczerniku Apostołowie gromadzili się po śmierci Chrystusa. Trwali na modlitwie. Tutaj zostali napełnieni Duchem Świętym i podjęli misję głoszenia Ewangelii o Zmartwychwstałym całemu światu. Uczniowie Chrystusa wypełnienie mandatu misyjnego łączyli z dziełami miłości bliźniego. Troszczyli się o ubogich, starców i chorych. Było czymś dla nich naturalnym, że uwielbienie Boga łączyli z nauczaniem Ewangelii oraz czynami miłości.

            Współcześni Apostołowie – misjonarki i misjonarze w świecie postępują podobnie. Są heroldami Dobrej Nowiny. Potwierdzają ją czynami miłosierdzia, troska o najsłabszych, duchowym i materialnym wsparciem tych, którzy potrzebują pomocy.

           Modlitwa za misjonarzy

 Pierwszym ze środków pomocy misjom jest bez wątpienia modlitwa za misjonarki i misjonarzy. Rodzi się ona z przekonania, że misje są sprawa wiary, działaniem Bożego Ducha, a nie dziełem ludzi. Kościół wspiera misjonarzy modlitwą chroniąc ich przed niebezpieczeństwami, dodając duchowych mocy i pokrzepiając. Świadomość, że w Polsce modlimy się za misje dodaje misjonarzom otuchy i umacnia, pociesza i pomaga w trudnych chwilach.

            Papież Franciszek zwraca uwagę na działanie Ducha Świętego i Jego protagonizm w dziele misyjnym Kościoła. W Orędziu na Światowy Dzień Misyjny (2022 r.) czytamy: „Tak jak „nikt nie może powiedzieć bez pomocy Ducha Świętego: «Panem jest Jezus»” (1 Kor 12, 3), tak też żaden chrześcijanin nie może dawać pełnego i autentycznego świadectwa o Chrystusie Panu bez natchnienia i pomocy Ducha Świętego. Dlatego każdy uczeń, misjonarz Chrystusa, jest wezwany do uznania fundamentalnego znaczenia działania Ducha Świętego, do życia z Nim w codzienności oraz do nieustannego czerpania od Niego siły i natchnienia. Co więcej, właśnie wtedy, gdy czujemy się znużeni, pozbawieni motywacji, zagubieni, pamiętajmy, aby zwrócić się w modlitwie do Ducha Świętego, który – chciałbym to jeszcze raz podkreślić – odgrywa fundamentalną rolę w życiu misyjnym, by dać się odświeżyć i umocnić przez Niego, będącego niewyczerpalnym Bożym źródłem nowej energii i radości dzielenia się życiem Chrystusa z innymi. (…) Tak więc to Duch Święty jest prawdziwym protagonistą misji: to On daje właściwe słowo we właściwym czasie i we właściwy sposób”. 

            Dzieło Pomocy „Ad Gentes” zwraca się często, zwłaszcza do ludzi starszych i chorych, do osób niepełnosprawnych i borykających się z różnymi trudnościami życiowymi, aby ofiarowywali swe cierpienia, niedostatki i ciężary życia w intencji misjonarzy. To duchowy dar, niezwykle owocny. Zwłaszcza teraz, w czasie Wielkiego Postu, mogą one praktykować ten rodzaj duchowej jałmużny wobec misjonarek i misjonarzy. Godną pochwały jest inicjatywa „Misjonarz na Post”, dzięki której możemy wybrać konkretnego misjonarza i się za niego modlić w ciągu czterdziestu dni postu. Włączają się w nią różne środowiska misyjne w Polsce.

            Modlitwą o szczególnej wartości dla misji jest różaniec. W tym roku zostanie wyniesiona do chwały ołtarzy Paulina Jarocot, gorliwa propagatorka modlitwy różańcowej w intencjach misji. Zrozumiała ona, że misjonarze potrzebują nie tylko materialnej, ale i duchowej pomocy, dlatego zawierzała misje opiece Matki Bożej. To dzieło różańcowe Pauliny Jaricot rozpowszechniło się w całym świecie i trwa do dziś. Także w Polsce modlą się wspólnoty różańcowe i systematycznie wspomagają misjonarzy.

 Solidarność z ubogimi na misjach

 Misjonarze posługują w 99 krajach. Są to najczęściej kraje zaniedbane gospodarczo, pełne wewnętrznych konfliktów, niesprawiedliwości społecznej i nędzy.

             Dzieło Pomocy „Ad Gentes” dwa razy w roku (na wiosnę i na jesieni) przyznaje środki finansowe na projekty, zgłaszane przez misjonarzy z Polski. W 2021 r. rozpatrzono 104 projekty pomocowe i podjęto decyzję o dofinansowaniu ich kwotą ponad 122 000 euro. Przeważały projekty ewangelizacyjne (47), edukacyjne (25), medyczne (13) i charytatywne (16). Mimo trwającej pandemii liczba zgłoszonych próśb o dofinansowanie projektów wzrosła.

            Środki finansowe pochodzą ze zbiórki do puszek, przeprowadzanej w kościołach w II niedzielę Wielkiego Postu oraz od indywidualnych darczyńców. Można zasilić fundusz misyjny wpłacając swa ofiarę na konto Dzieła Pomocy „Ad Gentes”

Numer konta: Bank PeKaO S.A. I O. w Warszawie 

66 1240 1037 1111 0010 1498 4506.

 Inne projekty 2021

 Oprócz grantów przyznawanych na projekty zgłaszane przez misjonarki i misjonarzy Dzieło pomocy „Ad Gentes” dofinansowało kilka dużych projektów pomocowych.

            18 października 2021 roku prowincjał OMI poświęcił dwie pierwsze klasy dla 112 uczniów nowo budowanej szkoły w dzielnicy Figuil w Kamerunie. Szkoła powstała dzięki dotacji Dzieła Pomocy „Ad Gentes”. Jej budowa rozpoczęła się w sierpniu. Zakupiono cement i materiały niezbędne do budowy. Na budowę przeznaczono 5 000 euro.

            Na rok 2022 zaplanowano rozbudowę szkoły o 6 sal lekcyjnych. Szkołą opiekują się ojcowie oblaci Maryi Niepokalanej. Koszt budowy szkoły to 13 000 euro.

            W 2021 roku zakończyliśmy współpracę z siostrami w Meru, w Kenii, gdy chodzi o wykopanie studni głębinowej dla misji u sióstr Misjonarek Świętej Rodziny – 10 000 euro (projekt s. Dariany Jasińskiej). Została wydrążona studnia dla placówki misyjnej, z której skorzystają siostry, uczestnicy szkoleń, dzieci i dorośli.

            W Kamerunie wybudowaliśmy zbiornik betonowy na wodę do studni głębinowej przy świetlicy dla dzieci prowadzonej przez siostry św. Dominika w Younde.

            W Zambii dzięki współpracy z tamtejszą Caritas trwa budowa 16 studni ręcznych w miejscowościach: Maleba, Kutepa, Chankalamu, Lubansa, Topolo, Mukusulo i innych. Koszt pojedynczej studni to 500 dolarów USA. Łącznie przekazaliśmy 8 000 dolarów. Na budowę dwóch studni otrzymaliśmy pomoc z Caritas Diecezji Ełckiej. Projekt zrealizowała s. Marcela Deptuła.

            Projekt „Abatwa – dom dla wielodzietnej rodziny Pigmejów” zainicjowaliśmy w roku ubiegłym, po wizycie w Bujumbura i spotkaniu z misjonarzem o. Maciejem Jaworskim, karmelitą.Jego celem jest radykalna poprawa sytuacji mieszkaniowej i życiowej Pigmejów z Burundi. Są oni nieliczną, najsłabszą i przez to dyskryminowaną grupą społeczną. Stanowią zaledwie 1-2 proc. populacji. Wykluczenie społeczne mniejszości Pigmejów dramatycznie się pogłębia, prowadząc do licznych przypadków niewolnictwa. Dwie wiodące grupy etniczne mimo powszechnej biedy, powoli rozwijają się, Pigmeje zaś pozostają coraz bardziej marginalizowani i wykluczani.

            Wielodzietne rodziny bardzo często mieszkają w szałasach z trawy. Pomieszczenia są prowizorycznie robione ze zmontowanych resztek namiotów, worków po ryżu czy resztek znalezionych blach. Program „Dom dla wielodzietnej rodziny Pigmejów” to nie tylko dach nad głową, ale fundamentalne przywrócenie im godności ludzkiej. Na ten rok wyznaczono do programu cztery wioski: Giko (50 rodzin), Nyenharange (40 rodzin), Gifugwe (60 rodzin), Kiyenzi (130 rodzin), Kukabami (45 rodzin). W sumie projekt budowy domów obejmuje 325 rodzin.

            Projekt zakłada budowę prostych domów dla rodziny: mają one wymiary 7 na 5 metrów, gdzie są cztery pomieszczenia: izba dla rodziców, pokój chłopców, pokój dziewcząt i wspólny pokój dla rodziny. Nie ma łazienek ani kuchni, bo te rodziny nie mają dostępu do bieżącej wody, a posiłki są tradycyjnie przyrządzane na ognisku, przed domem.

            Równolegle do tego programu prowadzimy projekt przekazywania kóz oraz sadzenia drzew owocowych, a także projekt alfabetyzacji dorosłych i dzieci.

Realizacja programu wymaga zarówno nakładów finansowych jak i wysiłku animatorów projektu. Ojciec Maciej Jaworski zapewnia, że nie zatrudnia żadnej profesjonalnej firmy z miasta, ale angażuje ludzi z terenu, by dając im pracę wesprzeć tych, którzy mają już fach w ręku. Rodziny pigmejskie nie oczekują gotowego produktu. Potrzebują pomocy z naszej strony, ale sami dają wszystko, co mają. Ich jest teren, który przygotowują pod budowę. Z racji na górzysty charakter kraju, wymaga to wielkiego wysiłku i przerzucenia ton ziemi. Rodzina sama też wyrabia gliniane pustaki na budowę. Dostarcza też wodę do budowy, a to często nastręcza poważnych trudności.

            Po odliczeniu wkładu własnego rodziny, koszt budowy jednego domu wynosi 600  euro. 50 euro, przeznaczone jest na prowadzenie budowy przez animatorów projektu, którzy go nadzorują (pilnowanie całości w terenie, koordynacja pracy zatrudnionych murarzy, dostarczenie materiałów). Muszą oni monitorować zaangażowanie samej pigmejskiej rodziny i rytm wykonywanej pracy, by zmieścić się w okresach pory suchej. Najlepszy czas budowy przypada między kwietniem a wrześniem.

Dzieło Pomocy „Ad Gentes” przekazało już w 2020 roku pieniądze na budowę 12 domów (11 000 euro). Obecnie pozyskaliśmy już środki na budowę kolejnych dwunastu. Przekazano 11 000 euro na domy i 2 700 euro na zakup kóz. W 2022 roku na kontynuację projektu przeznaczono 6 000 euro.

 SMS o treści „Misje”

 Przez cały rok dzieło Pomocy „Ad Gentes” gromadzi środki pomocowe za pomocą sms-a o treści „Misje”. Wysyłając go na numer 72032 wspieramy kilka projektów edukacyjnych. W tym roku są nimi:

Zapewnienie dziennego wyżywienia podopiecznym naszego sierocińca (śniadanie, obiad, kolacja), pełne zagospodarowanie możliwości przestrzennych ośrodka.

- Od września tego roku nasze Zgromadzenie otwarło sierociniec dla dziewczynek w wieku od 3 do 10 lat. Nasze podopieczne wychowują się bez rodziców, którzy zmarli z powodu choroby AIDS. Obecnie z powodu braków finansowych jesteśmy w stanie zapewnić w naszym sierocińcu wyżywienie tylko 18 dziewczynom, mimo iż miejsc jest 30 - pisze s. Urszula Dąbrowska, Ayos w  Kamerunie, Siostry Opatrzności Bożej

 Wsparcie pedagogiczne i psychologiczne dzieci z wiosek dotkniętych pożarami w sierpniu 2021, poprzez warsztaty edukacyjne i psychologiczne: wyżywienie, pomoce pedagogiczne,  transport dzieci i ich opiekunów

W sierpniu 2021 r. kilkadziesiąt wiosek w regionie Tizi Ouzou (północno-środkowa cześć Algierii) zostało dotkniętych silnymi pożarami. Jest wiele ofiar i strat materialnych. Wioska d’Ikhelidjene Larbaa Nath Irthen jest jedną z najbardziej dotkniętych. Są dzieci, które straciły rodziców, inne widziały swój dom w płomieniach, itd. Te dzieci są w traumie. Niektóre nie potrafią mówić o tym, co się zdarzyło. Inne właśnie potrzebują wsparci psychologicznego. Inne muszą zacząć funkcjonować na nowo szkole w sposób najbardziej normalny jak to możliwe. Projekt ma na celu objęcie opieką psychologiczną i pedagogiczną dzieci z rodzin dotkniętych pożarami. Przewiduje on regularny transport dzieci z wioski najbardziej dotkniętej do ośrodka prowadzonego przez ojców jezuitów w Algierze. Odległość do przebycia - około 100 km w jedną stronę. Projekt będzie realizowany bezpośrednio przez stowarzyszenie mieszczące się w najbardziej poszkodowanej wiosce. Przedstawiciel tego stowarzyszenia zwrócił się o pomoc do Zgromadzenia, aby wesprzeć finansowo projekt. W projekcie uczestniczą również ojcowie Jezuici, którzy udostępniają miejsce. Wezmą w nim udział psychologowie i animatorzy. Dla dzieci będą organizowane zajęcia i zabawy rekreacyjne oraz warsztaty psychologiczne, aby pomoc im odzyskać równowagę i zdrowie psychiczne.

Za projekt odpowiada s. Anna Pospiech, Hussein Dey, Algieria, Franciszkanka Misjonarka Maryi.

 

Budowa 3 klasowego budynku szkole podstawowej św. Filipa w Barmoi Munu

W ramach projektu powstanie nowy trzyklasowy budynek z cegły. Dach budynku zostanie pokryty blachą. Szkoła będzie otynkowana i pomalowana. W każdej klasie zostaną wykonane tablice szkolne. Z nowych pomieszczeń będzie korzystało 560 dzieci.

Za projekt odpowiada ks. Robert Gut, Kambe, Sierra Leone fideidonista z diec. warszawsko-praskiej.

 Dożywianie chorych leczących się w naszym szpitalu, szczególnie dzieci i chorych na chorobę głodową

- Celem projektu jest dożywianie chorych leczących się w naszym szpitalu, szczególnie dzieci i chorych na chorobę głodową. Zakupimy mąkę, fasole, oliwę, ryby, warzywa, owoce i mleko. Będziemy przygotowywać posiłki wraz z nauką dla opiekunów i matek małych dzieci – chcemy pokazać jak prawidłowo odżywiać dzieci – informuje s. Stanisława Urbaś, Kinshasa, Demokratyczna Republika Konga, Siostry Służki Niepokalanej.

 

Wyposażenie przedszkola w pomoce dydaktyczne: komputery, zeszyty, podręczniki.

- Od stycznia tego roku 2021 przejęłyśmy jako Siostry Misjonarki przedszkole w Madunguni, które jest przy kościele. Mamy w nim 90 dzieci w trzech grupach. W obecnych salach są tylko ławki i krzesełka. Rodziny tutejsze są bardzo biedne, większości nie stać, aby kupić dziecku zeszytu czy przyborów szkolnych. Chciałabym prosi o pomoc w zakupie zeszytów, podręczników, komputerów,  kserokopiarki oraz pomoce dydaktyczne. Wyposażenie sal w pomoce dydaktyczne oraz zakup zeszytów i podręczników pomoże nam w sprawniejszym funkcjonowaniu przedszkola, a także wpłynie na jakość nauki dzieci oraz ich samopoczucie – pisze s. Katarzyna Jakubczak, Malindii Kenia, Zgromadzenie Misjonarek Świętej Rodziny.

            Serdecznie zapraszamy do współpracy. Misjonarze i misjonarki oraz wierni, którym posługują pamiętają o nas w codziennej modlitwie i Mszach świętych.

Używamy plików cookies Ta witryna korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Prywatności i plików Cookies .
Korzystanie z niniejszej witryny internetowej bez zmiany ustawień jest równoznaczne ze zgodą użytkownika na stosowanie plików Cookies. Zrozumiałem i akceptuję.
42 0.047445058822632