Zobacz zdjęcia
Przyjaciele misji i Rwandy,
Pisząc prośbę o przyznanie dotacji wiedziałam, że w naszej parafii w Nyakinama jest dużo osób potrzebujących pomocy materialnej. Nie miałam jednak jasno sprecyzowanej formy wyszukiwania osób, które obdarujemy nowym ubraniem. Pomysł zrodził się w kontekście przeżywanego w roku 2015 Jubileuszu 50-lecia istnienia naszej diecezji. W parafii świętowaliśmy we wrześniu, dziękując za dzieła miłosierdzia diecezjalnej Caritas. Na zakończenie Eucharystii ks. biskup ufundował wózek inwalidzki dla niepełnosprawnego chłopca, parafia maszynę do szycia dla niepełnosprawnej młodej kobiety, przedstawiciele władz ubezpieczenie zdrowotne dla kilku rodzin. Były to konkretne gesty miłosierdzia.
Z racji 50-lecia diecezji przygotowałam 50 karnetów - zaproszeń do naszej pracowni krawiecko-hafciarskiej, które symbolicznie zostały przekazane ubogiemu z naszej parafii- Josephowi, a pozostałe rozdysponowała parafialna Caritas i ks. proboszcz. Osoby z przygotowanymi karnetami zgłaszały się do naszego atelier. Pobieraliśmy miarę, a każdy wybierał sam sobie materiał, z którego miało zostać uszyte dla niego ubranie. Wśród osób które otrzymały pomoc w formie odzieży, były zarówno kobiety jak i mężczyźni, starsi i młodzież, zdrowi i niepełnosprawni, także umysłowo. Wszyscy, którzy przychodzili na pobranie miary, w istocie mieli mocno sfatygowane ubrania, o kolorze tak spłowiałym, że trudnym do określenia.
Początkowo założyłyśmy liczbę osób, które otrzymają odzież na symboliczne 50, ostatecznie jednak skorzystało z naszego wsparcia ponad 90 osób. Nie mogłyśmy odmówić choćby babci, która zgłosiła się do nas ze swymi 3 wnuczętami. Dzieci nie chodziły do szkoły, bo nie stać ich było nawet na uszycie obowiązkowych mundurków. Zgłosiła się także matka z córką chorą umysłowo i jej 2,5 letnim synkiem. Dziecko miało tylko jedną, za dużą bluzę, Małemu uszyłyśmy 2 komplety ubranek. Nie sposób opisać radości Ernesta, kiedy zobaczył swoje odbicie, ubrany w nowe szaty. Zobaczył siebie nawet nie w lustrze, a w szybie szafy, ale i tak czuł się, chyba, jak król. Postulantki naszego Zgromadzenia podczas niedzielnego apostolstwa znalazły rodzeństwo opuszczone przez rodziców. Dziećmi opiekowała się najstarsza z nich – 14-letnia Angelika. Cala czwórka rodzeństwa jest obecnie pod opieką naszej wspólnoty, natomiast wszystkie dzieci otrzymały uszyste przez naszą praownię, mundurki szkolne i po komplecie ubranek.Z pozostałych tkanin uszyłyśmy ubranka, które przekazałyśmy do ośrodka dożywiania.
Jestem bardzo wdzięczna za przydzieloną dotację. Zorganizowana akcja pomocowa była widocznym znakiem skierowanym w kierunku najuboższych. Słowami, a nawet zdjęciami trudność oddać wdzięczność i radość. Dla mniej samej wiele spotkań było bardzo wzruszających – tańczące staruszki, wyciągnięte dłonie w geście podziękowania, wdzięczne oczy zamglone łzami wzruszenia. Wiele z tych osób po raz pierwszy w życiu miały na sobie coś zupełnie nowego. W niedziele, po Eucharystii niektóre z obdarowanych osób przychodziły przywitać się, ale też by pokazać się w nowo otrzymanym stroju.
Ogarniamy nasza modlitwą, moja wspólnota, ale także moi pracownicy z atelier wszystkich dobroczyńców, ale i Was będących na zapaleczu Misji. Niech Dobry Bóg dodaje sił, nieustannego przekonania wielkiego znaczenia tego, co robicie na oraz radości.
Serdeczne Bóg zapłać!
s.Ewa Kler CSA – ur. 1971, Nowy Sącz, przynależność Zgromadzenie Sióstr od Aniołów, na misje wyjechała w maju 2014r. Początkowo pełniła posługę w Kabuga w Rwandzie, we wrześniu 2014 r wyjechała na kilka miesięcy do pracy w Demokratycznej Republice Konga. W 2015 r powróciła do Rwandy gdzie w pracuje jako odpowiedzialna za pracownię haftu i szycia w Nyakinama.
Można wspomóc działalność s. Ewy i jej współsióstr w Rwandzie wysyłając SMS pod numer 72032 o treści MISJE (koszt 2,46 złz VAT) lub przekazując 1% podatku w rozliczeniu rocznym, podając numer KRS Caritas Diecezji Siedleckiej 0000 22 3111, wpisując w rubryce cel szczegółowy NA MISJE.
