Kapłaństwo służebne jest wielkim darem, jaki Kościół otrzymuje od swego Założyciela i Głowy. Wszyscy wierzący, a zwłaszcza kapłani, zostali wybrani do szczególnej przyjaźni z Chrystusem i zaproszeni do służby Chrystusowi. Być kapłanem – to znaczy być szafarzem tajemnic Bożych (1 Kor 4, 1), spośród których największą jest Eucharystia.
Pomiędzy Chrystusem a kapłanem istnieje szczególna więź. „Wyświęcony do posługi, jest jakby „ikoną Chrystusa kapłana” (KKK nr 1142), jest „alter Christus” (drugim Chrystusem). Kapłan otrzymuje od Chrystusa władzę przeistoczenia chleba i wina w Jego Ciało i Krew. Może wypowiadać z mocą słowa, które po raz pierwszy wypowiedział Jezus w Wieczerniku: „To jest Ciało Moje, które za was będzie wydane… To jest Krew Moja, która za was będzie wylana…” (por. Łk 22,19–20). Kiedy je wymawia, użycza swoich ust Temu, który wypowiedział je jako pierwszy i który pragnie, „ażeby były wypowiadane z pokolenia na pokolenie przez wszystkich, którzy w Kościele uczestniczą w sposób służebny w Jego kapłaństwie” (Ecclesia de Eucharistia, 5). Kapłaństwo nie może być przez nas postrzegane jako funkcja czy zadanie do wykonania. To misja i określony nią styl życia. Misją kapłana jest sprawowanie Ofiary Eucharystycznej, sprawowanie innych sakramentów świętych, a przez to – uświęcanie Ludu Bożego. Wobec Kościoła kapłan reprezentuje samego Chrystusa i użycza mu siebie – swego oblicza i głosu – tak, aby i dzisiaj Jezus mógł kontynuować swe zbawcze dzieło. Pomiędzy kapłanem a Chrystusem istnieje szczególna bliskość. Jezus nie nazywa pierwszych kapłanów – Apostołów – „swoimi sługami, ale przyjaciółmi” (J 15,15). Kapłaństwo nie jest osobistym przywilejem dla tego, który je otrzymał, ale zobowiązaniem do pokornej służby. Wzorem służby jest sam Chrystus, „który nie przyszedł, aby Mu służono, lecz żeby służyć i dać swe życie za okup za wielu” (Mk 10,45). Nikt zatem nie ma prawa domagać się dla siebie daru kapłaństwa. Jest on udzielany ze względu na wspólnotę, dla jej duchowego dobra. Jakie obowiązki nakłada na kapłanów fakt wybrania ich do tego, by byli szafarzami Eucharystii? Ciąży na nich, jako działających in persona Christi, szczególny obowiązek troski o Eucharystię (Ecclesia de Eucharistia, 29). Oni jej przewodniczą. Oni też mają pomóc wiernym świeckim wnikać w głębię tej tajemnicy poprzez głoszenie Słowa Bożego, katechezę liturgiczną, wprowadzanie w głębsze zrozumienie i pobożne przeżywanie Eucharystii. Wyrazem szacunku dla Eucharystii będzie z ich strony poszanowanie norm liturgicznych i zwrócenie uwagi na to, aby Eucharystia była sprawowana w sposób godny. Nie mogą oni „przywłaszczać” sobie Eucharystii, ale celebrować ją ze świadomością, że są sługami Chrystusa Kapłana i całego Ludu Bożego. Wielkość otrzymanego daru zobowiązuje ich do tego, aby starali się żyć w zjednoczeniu z Chrystusem. Ich życie ma być czynem z wiary. Kapłani muszą stale pamiętać o słowach Chrystusa, mówiących o tym, że są Jego przyjaciółmi (zob. J 15,14). Więź eucharystyczna z Jezusem zobowiązuje do przykładnego życia w łasce Bożej. Eucharystia winna przemieniać kapłana, opromieniać całe Jego życie i upodabniać Go do Chrystusa, aby stawał się naśladowcą Tego, któremu służy. Dzięki Eucharystii kapłan powoli staje się „bardziej Chrystusem niż sobą” (M. Gogacz, Modlitwa i mistyka, Kraków 1987, s. 43). Kapłan, sprawując Eucharystię, spotyka się z Chrystusem, który uczy wszystkich przykazania miłości. Życie kapłana winno być całkowicie podporządkowane temu przykazaniu. Z kapłańskiej miłości do Chrystusa obecnego w Najświętszym Sakramencie musi w sposób naturalny wypływać miłość do Chrystusa obecnego w bliźnich. Ponieważ Eucharystia oznacza całkowity i bezinteresowny dar z siebie, stanowi stałe wezwanie dla kapłana, aby on również, na wzór Chrystusa, składał siebie w ofierze Bogu i żył dla wspólnoty Kościoła. Sprawowanie Mszy Świętej jest dla kapłanów wezwaniem do gorliwego włączenia się w dzieło ewangelizacji świata. Dokonuje się ona nie tylko przez nauczanie, ale również poprzez świadectwo życia kapłana.
W DNIU TAK UROCZYSTYM WSZYSTKIM BISKUPOM I KAPŁANOM, KTÓRZY PODEJMUJĄ MISYJNY TRUD SKŁADAMY NAJSERDECZNIEJSZE ŻYCZENIA WRAZ Z ZAPEWNIENIEM O MODLITWIE.
NIECH CHRYSTUS, NAJWYŻSZY I WIECZNY KAPŁAN OBDARZA WAS SWYMI ŁASKAMI I BŁOGOSŁAWIEŃSTWEM CZYNIĄC OWOCNĄ WASZĄ MISYJNĄ POSŁUGĘ, MODLITWĘ I CIERPIENIE. WESOŁYCH ŚWIĄT!
