4 maja w Gnieźnie odbyło się ogólnopolskie dziękczynienie za kanonizację Jana Pawła II. Uroczyste „Te Deum” wyśpiewane przez licznie zgromadzonych kapłanów i wiernych świeckich jest częścią dziękczynienia polskiego papieża. Podczas uroczystości ku czci św. bp Wojciecha grupa 41 misjonarzy otrzymała krzyże misyjne.
Krzyże misyjne przyjęło 41 osób: 22 kapłanów, 2 diakonów, 9 sióstr zakonnych i 8 osób świeckich. Pochodzą z archidiecezji: białostockiej, częstochowskiej, gnieźnieńskiej, krakowskiej, poznańskiej, przemyskiej, szczecińsko-kamieńskiej, warszawsko-praskiej oraz diecezji: bydgoskiej, elbląskiej, gliwickiej, kieleckiej, legnickiej, łomżyńskiej, opolskiej, pelplińskiej, płockiej, rzeszowskiej, sandomierskiej, sosnowieckiej, tarnowskiej, włocławskiej, zamojsko-lubaczowskiej i zielonogórsko-gorzowskiej. Misjonarze i misjonarki będą pracować m.in. w Czadzie, Peru, Sudanie, Kamerunie, Pakistanie, na Kubie, w Kongo, Boliwii, Tanzanii, na Islandii, w Urugwaju, Ekwadorze, Ganie, Papui Nowej Gwinei, Kenii i Gruzji.
Uroczystość miała miejsce podczas sumy pontyfikalnej, której przewodniczył abp Józef Kowalczyk, Prymas Polski. Na wzgórzu, przy katedrze, zgromadzili się wierni z całej Polski, by wraz ze swymi pasterzami dziękować za kanonizację Jana Pawła II, który poszedł w ślady św. bpa Wojciecha i innych wspaniałych świadków wiary na polskiej ziemi. W koncelebrze wzięli udział arcybiskupi i biskupi z Polski i Niemiec oraz Czech, krajów związanych ze Świętym Męczennikiem. Mszę św. koncelebrowała liczna grupa kapłanów.
Witając dostojnych gości Ksiądz Prymas dostrzegł również 41 osobową grupę misjonarzy, którzy od grobu św. Wojciecha wyrusza na misyjne szlaki. Powiedział „Niech Bóg ich prowadzi i umacnia w dziele głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie zmartwychwstałym!”.
Podczas Mszy św. homilię wygłosił kard. Stanisław Dziwisz. Kaznodzieja podkreślił, że kanonizacja zobowiązuje nas do wypełniania powszechnego powołania do świętości. W nim wzrastał od najmłodszych lat Jan Paweł II. Ks. Kardynał mówił: „Karol Wojtyła już od młodości żył Ewangelią. Nie był pierwszym w podjęciu takiego wyzwania i miał się na kim wzorować. Na przestrzeni tysiąca lat Kościół w Polsce doczekał się licznego grona szczególnych świadków Jezusa Chrystusa i Jego Dobrej Nowiny. W tym gronie jaśnieje postać św. Wojciecha, biskupa i męczennika. Jego męczeńska krew użyźniła polską ziemię u zarania wiary chrześcijańskiej w naszym narodzie. Z tej gleby w kolejnych wiekach wyrastali nowi świadkowie ukrzyżowanego i zmartwychwstałego pana, a ostatnim z nich, najbliższym nam, ale także milionom chrześcijan na świecie, jest święty papież Jan Paweł II. Świadectwo jego zycia, jego wiary i jego służby przemówiło do współczesnego świata. Doświadczyliśmy tego po raz kolejny w tych dniach”.
Abp Celestino Migliore Nuncjusz Apostolski w Polsce, przekazał krzyże tym, którzy w tym roku udadzą się na misje i wyraził wdzięczność za przypomnienie misyjnej natury Kościoła.
Słowo powitania Prymasa Polski abp. Józefa Kowalczyka wygłoszone podczas uroczystości świętowojciechowych przeżywanych jako ogólnopolskie dziękczynienie za kanonizację Jana Pawła II, 4 maja 2014, Gniezno.
Jestem wdzięczny Janowi Pawłowi II, podobnie jak wszyscy członkowie Ludu Bożego, za jego niestrudzoną posługę, jego przewodnictwo duchowe, za to, że wprowadził Kościół w trzecie tysiąclecie wiary i za jego niezwykłe świadectwo świętości.
Papież Benedykt XVI słusznie zauważył przed trzema laty, w dniu beatyfikacji swojego poprzednika, że to, o co Jan Paweł II prosił wszystkich, to znaczy, by się nie lękać i otworzyć na oścież drzwi Chrystusowi, sam uczynił jako pierwszy: „otworzył Chrystusowi społeczeństwo, kulturę, systemy polityczne i ekonomiczne, z siłą giganta – siłą, którą dawał mu Bóg – odwracając tendencję, która mogła się wydawać nieodwracalna. Swoim świadectwem wiary, miłości i odwagi apostolskiej, pełnym ludzkiej wrażliwości, ten znakomity Syn Narodu polskiego pomógł chrześcijanom na całym świecie, by nie lękali się być chrześcijanami, należeć do Kościoła, głosić Ewangelię. Jednym słowem: pomógł nam nie lękać się prawdy, gdyż prawda jest gwarancją wolności” (Orędzie Ojca Świętego Franciszka do Polaków przed kanonizacją Jana Pawła II, Watykan, 25.04.2014 r.).
Tymi słowami Ojca Świętego Franciszka oraz bezpośredniego następcy św. Jana Pawła II – papieża Benedykta XVI, witam serdecznie i pozdrawiam wszystkich uczestników uroczystości odpustowych ku czci św. Wojciecha, Biskupa i Męczennika, które są jednocześnie ogólnopolskim dziękczynieniem za dar kanonizacji Jana Pawła II.
Jak dobrze pamiętamy, Ojciec Święty wielokrotnie pielgrzymował do Gniezna – do tego miejsca, które sam nazywał, gniazdem piastowskim, początkiem dziejów Ojczyzny, a równocześnie kolebką Kościoła, w którym praojcowie zjednoczyli się jednością wiary z Ojcem, Synem i Duchem Świętym (por. Jan Paweł II, Przemówienie do pielgrzymów zgromadzonych na błoniach w Gębarzewie, Gniezno, 3 czerwca 1979 r.).
Przybywał tu przez szereg lat z relikwiami biskupa krakowskiego św. Stanisława, by brać udział w dorocznych uroczystościach odpustowych ku czci św. Wojciecha. Dwukrotnie przybywał do Gniezna jako następca księcia apostołów – św. Piotra, aby pozdrowić Polskę ochrzczoną tutaj przed tysiącem z górą lat i modlić się przy relikwiach św. Wojciecha, które są największym skarbem naszego narodu. Przybył tu również w kwietniu 2012 roku, by – już nie jako arcybiskup krakowski, nie jako papież – ale jako błogosławiony Kościoła Chrystusowego pozostać pośród nas i wraz ze św. Wojciechem orędować za nami u Pana czasu i wieczności.
Dziś jednoczy nas radość związana z kanonizacją naszego wielkiego Rodaka – św. Jana Pawła II. Tym bardziej cieszymy się, że jeszcze przed rozpoczęciem uroczystości odpustowych wraz z kard. Stanisławem Dziwiszem poświęciliśmy w bazylice prymasowskiej kaplicę dedykowaną św. Janowi Pawłowi II, w której na specjalnym ołtarzu znajdują się relikwie krwi papieża-Polaka, papieża-Słowianina, papieża-pielgrzyma – świętego Jana Pawła Wielkiego!
Jako kustosz relikwii św. Wojciecha serdecznie witam zatem ks. kard. Stanisława, wieloletniego sekretarza św. Jana Pawła II i jego następcę na urzędzie arcybiskupa metropolity krakowskiego. Już teraz dziękuję Księdzu Kardynałowi za dzisiejszą homilię odpustową.
Bliską i drogą nam osobę Ojca Świętego Franciszka reprezentuje Nuncjusz Apostolski w Polsce, ks. abp Celestino Migliore, który nałoży krzyże misyjne blisko 40 misjonarzom udającym się na misje od grobu św. Wojciecha. Niech Bóg ich prowadzi i umacnia w dziele głoszenia Dobrej Nowiny o Jezusie Chrystusie zmartwychwstałym! Prosimy również Księdza Arcybiskupa Nuncjusza o przekazanie Ojcu Świętemu Franciszkowi naszych szczerych podziękowań za kanonizację Jana Pawła II, której dokonał w dniu 27 kwietnia br.
Na ręce obecnego pośród nas ks. abp. Stanisława Gądeckiego, metropolity poznańskiego i przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski, pragnę złożyć podziękowania wszystkim księżom arcybiskupom i biskupom, którzy z różnych zakątków naszej Ojczyzny przybyli do Gniezna, aby modlić się przy relikwiach naszego Patrona. Księża Biskupi zostali już imiennie powitani przed rozpoczęciem Mszy św., stąd czuję się zwolniony z tego obowiązku.
Serdecznie pozdrawiam gości z zagranicy, szczególnie zaś z ojczyzny św. Wojciecha – Czech oraz z Niemiec. Pozdrawiam szanownych przedstawicieli życia publicznego, naszych parlamentarzystów, władze Województwa Wielkopolskiego i Kujawsko-Pomorskiego, władze miejskie i powiatowe, Gniezna, Inowrocławia oraz innych zaprzyjaźnionych z nami miast. Szczególnie ciepło witam przedstawicieli miast partnerskich Gniezna, którzy w dniu dzisiejszym zaszczycili nas swoją obecnością.
Serdecznie witam rektora Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, rektorów seminarium duchownego w Gnieźnie, w Bydgoszczy oraz seminarium Towarzystwa Salezjańskiego w Lądzie, a także przedstawicieli szkół wyższych miasta Gniezna, członków różnych organizacji religijnych i społecznych, a mianowicie Kawalerów i Damy Zakonu Maltańskiego, przedstawicieli Zakonu Rycerskiego Grobu Bożego w Jerozolimie, Rycerzy Kolumba, Damy i Rycerzy Orderu św. Stanisława, delegatów Międzynarodowego Zakonu Rycerskiego św. Adalberta, przedstawicieli Fundacji św. Wojciecha, Braci Towarzystwa św. Wojciecha, Bractwo Kurkowe, delegacje ruchów i stowarzyszeń katolickich. Witam więc wszystkich, którzy w grupach zorganizowanych lub indywidualnie przybili na dzisiejsze uroczystości świętowojciechowe do Gniezna.
U podnóża Wzgórza Lecha serdecznie witam kapituły, na czele z Kapitułą Prymasowską. Witam Księdza Kanonika Proboszcza i Kustosza Archikatedry Wawelskiej, który pielgrzymuje razem z relikwiami św. Stanisława, Biskupa i Męczennika oraz Prepozyta Kapituły Uniejowskiej, który przybywa, jak co roku, z relikwiami bł. Bogumiła, wszystkich kapłanów i osoby życia konsekrowanego, zwłaszcza misjonarzy i misjonarki, którzy dziś – zgodnie z tradycją zapoczątkowaną w Gnieźnie przez św. Jana Pawła II – otrzymają z rąk Nuncjusza Apostolskiego krzyże misyjne. Serdecznie witamy i pozdrawiamy Ojców Paulinów z Jasnej Góry oraz generała Zgromadzenia Świętego Michała Archanioła.
Pozdrawiam młodzież z terenu całej archidiecezji, która przybyła do Gniezna wraz ze swoimi duszpasterzami, by przy relikwiach św. Wojciecha i św. Jana Pawła II wypraszać dla siebie łaskę wiary, nadziei i miłości.
Dziękuję Chórowi Prymasowskiemu, Chórowi Inovroclaviensis Cantans Młodzieżowego Domu Kultury im. Janusza Korczaka w Inowrocławiu oraz Orkiestrze dętej z Miejsca Piastowego, którzy uświetniają obchody naszego odpustu. Dziękuję również wszystkim służbom umożliwiającym bezpieczny przebieg naszej uroczystości: Policji, Straży Miejskiej, Straży Pożarnej, Służbie Porządkowej Totus tuus, a także personelowi medycznemu.
Dziękuję obecnym pośród nas przedstawicielom mediów – a szczególnie Telewizji Polonia i Radiu Maryja za przeprowadzenie transmisji z dzisiejszych uroczystości i umożliwienie naszym rodakom, także tym żyjącym poza granicami kraju, udziału w naszej wspólnej modlitwie dziękczynnej za dar kanonizacji Jana Pawła II. Pozdrawiam wszystkich, którzy w jakikolwiek sposób, przez swoją pracę i poświęcony czas włączyli się w organizację tegorocznych uroczystości odpustowych.
Drodzy Braci i Siostry!
Wsparci wstawiennictwem Najświętszej Maryi Panny pragniemy uczynić wszystko, aby nasza codzienność i świadectwo życia były czytelnym znakiem wierności Ewangelii, którą św. Wojciech głosił naszym przodkom, a którą umacniał pośród nas św. Jan Paweł II. Przekazanie dziedzictwa tego wielkiego Papieża następnym pokoleniom, które nie miały sposobności poznać go osobiście, jest naszym szczególnym obowiązkiem i przywilejem. Również my sami musimy nieustannie przypominać sobie słowa, które do nas głosił oraz wydarzenia, w których jako głowa Kościoła i Namiestnik św. Piotra uczestniczył; musimy pogłębiać i rozwijać myśli, które nam pozostawił. Możemy to uczynić nie tylko rozważając jego nauczanie, ale również naśladując jego świętość.
Moi Drodzy, pozwólcie, że do tego ogólnopolskiego dziękczynienia za kanonizację naszego wielkiego Rodaka dołączę również moje osobiste intencje dziękczynne. Pragnę bowiem podziękować Bożej opatrzności za łaskę posługiwania w Kościele powszechnym i w Kościele, który jest w Polsce, a w szczególności za możliwość służenia pomocą św. Janowi Pawłowi II w strukturach Kurii Rzymskiej i w Sekcji Polskiej Sekretariatu Stanu; za moją posługę Nuncjusza Apostolskiego w Polsce, która przypadła na lata 1989-2010 i wreszcie za minione cztery lata posługi na urzędzie arcybiskupa metropolity gnieźnieńskiego i Prymasa Polski.
Wszystkie te moje intencje, jak również Wasze osobiste intencje z którymi drodzy Bracia i Siostry przybyliście dziś do grobu i relikwii św. Wojciecha, składam na ołtarzu zmartwychwstałego Chrystusa i włączam do naszej wspólnej modlitwy dziękczynnej za dar kanonizacji Jana Pawła II.
Fot. J. Andrzejewski, www.prymaspolski.pl
