Dzieło Pomocy „Ad Gentes” sfinansowało już 140 projektów dotyczących zakupu lekarstw oraz żywności i odzieży dla najuboższych podopiecznych misji, remonty kościołów i kaplic, wsparcie finansowe placówek opiekuńczo-wychowawczych dla sierot i dzieci ulicy, zakup materiałów szkoleniowych dla katechistów, zakup podręczników szkolnych i katechizmów dla dzieci i młodzieży. Kilka projektów dotyczyło organizacji wypoczynku letniego połączonego z rekolekcjami dla dzieci i młodzieży oraz szkoleń dla liderów grup parafialnych i katechistów. Na realizację tych projektów przeznaczono 150 000 €.
W tym roku Dzieło Pomocy „Ad Gentes” kontynuuje kampanię „Projekty inspirowane Ewangelią”. Współpracowało ono z polskimi misjonarkami i misjonarzami, dzięki czemu pomogło dzieciom w Afryce, Azji i Ameryce Południowej w pokonaniu głodu i nieożywienia. Wśród placówek, które otrzymały dofinansowanie znalazły się przedszkola, szkoły podstawowe, świetlice i placówki pomocowe dla dzieci. Na realizację tych projektów przeznaczono 80 000 €.
„BYŁEM GŁODNY”
Dzieło Pomocy „Ad Gentes” przy współpracy z misjonarkami i misjonarzami pomogło dzieciom w Afryce w pokonaniu głodu i nieożywienia. Wśród placówek, które otrzymały dofinansowanie znalazły się przedszkola, szkoły podstawowe, świetlice i placówki pomocowe dla dzieci, m. innymi:
- W Makińsku w Kazachstanie od 15września 2018 roku pracowały 3 siostry, ale od kwietnia bieżącego roku pozostały tam jedynie dwie. Makińsk to miasto liczące około 12 000 mieszkańców, przy czym są to w dużej części rodziny kazachskie pochodzenia rosyjskiego, niemieckiego, czy ukraińskiego. W parafii św. Józefa, gdzie posługują siostry, starają się pomagać najuboższym. Prowadzą kuchnię dla biednych, gdzie przygotowują ciepłe posiłki i rozdają chleb. Dzięki temu codzienną pomoc otrzymuje około 70 osób. Oprócz tego siostry wydają odzież oraz umożliwiają korzystanie z pryszniców, czy wypranie brudnej odzieży. Dodatkowo odwiedzają chorych i samotnych w ich domach, pomagają w zakupie węgla na zimę oraz w małych remontach, a przy domu zakonnym prowadzą świetlicę dla dzieci, która jest czynna codziennie od 14.00 do 7.00. W letnie i zimowe wakacje organizują wypoczynek dzieci i młodzieży w postaci kolonii na terenie przykościelnym gdzie jest miejsce na zabawy, gry i spacery.
- W Kayanza w Burundi, gdzie w styczniu 2025 roku otwarto nowy dom zakonny siostry podejmują się trudnego zadania zapewnienia pomocy najuboższym. Największą grupę stanowią dzieci w wieku 4-6 lat (około 120), lecz z pomocą trzeba śpieszyć także i innym. Wśród podopiecznych domu prowadzonego przez siostry wiele osób to sieroty, dzieci ulicy, czy dorośli bezdomni. Siostry podejmując się dzieł miłosierdzia pragną zapewnić im ciepły posiłek, zaś dzieci dodatkowo objąć inicjatywami związanymi z ich edukacją. W ramach projektów pomocowych siostry otrzymują wsparcie finansowe na zakup produktów żywnościowych.
- W Botrell w Paragwaju sytuacja miejscowej ludności wydaje się podobna, ponieważ i tam misjonarze i misjonarki walczą z niedożywieniem u najmłodszych, dbając jednocześnie o ich edukację. Niestety napotykają wiele trudności, gdyż zjawisko analfabetyzmu i niedożywienia jest wręcz powszechne. Dzieci często pozostają pod opieką dziadków, którzy nie są w stanie pomagać im w nauce, a niekiedy oni sami są niepiśmienni. Dofinansowanie przeznaczone na ten cel skierowane jest na zakup materiałów dydaktycznych dla dzieci i młodzieży oraz na produkty żywnościowe, nade wszystko te, mające długi termin przydatności do spożycia.
- W Itagua w Paragwaju, misja, która prowadzą siostry zakonne jest miejscem katechezy, ale i także i wielu konkursów, czy nawet sztuk teatralnych. Oratorium jakie tam się znajduje, służąc dość dużej grupie dzieci, stało się nie tylko miejscem spotkań, ale i wzajemnej pomocy, chociażby w nauce. Ponadto siostry organizują pomoc w zakresie zakupu odzieży, czy wyprawek szkolnych. W każdą sobotę natomiast udają się do najuboższych dzielnic, aby tam prowadzić katechezy i dzielić się kromką chleba.
- W Dżubie w Sudanie Południowym, gdzie w 2017 roku założono placówkę pod nazwą: „Sierociniec Bożego Miłosierdzia”. U jego początków stali kombonianie, którzy pragnęli objąć najpotrzebniejszą opieką najuboższych i pozbawionych dachu nad głową. W bardzo szybkim tempie liczba podopiecznych wzrosła i od kilkunastu zwiększyła się do ponad 60. Niestety ograniczone możliwości lokalowe oraz finansowe sprawiają, że pomoc mogą otrzymać jedynie dzieci żyjące w najcięższych warunkach. Z tej właśnie przyczyny, aby móc dalej funkcjonować i nieść tak potrzebną pomoc, związaną nie tylko z wyżywieniem, zamieszkaniem, czy edukacją, ale również z dostępem do podstawowej opieki medycznej i koniecznych lekarstw, potrzebne są kolejne środki, które pochodzą jedynie z darowizn ludzi dobrej woli.
„BYŁEM SPRAGNIONY”
Projekt ma na celu doprowadzenie bieżącej wody do ośrodka zdrowia w Gatara w Burundi, który w porze suchej (czerwiec-wrzesień) boryka się z jej brakiem. Z pomocy ośrodka korzysta około 100 osób dziennie, a brak wody bardzo utrudnia funkcjonowanie tego typu obiektu, ponieważ wymaga on bezwzględnego przestrzegania zasad higieny i ochrony w aspekcie zdrowia.
„NAGICH PRZYODZIAĆ”
We współpracy z polskimi misjonarzami i misjonarkami Dzieło Pomocy „Ad Gentes” koordynuje projekt na misji Obala w Kamerunie, gdzie jest wiele wielodzietnych rodzin żyjących w biedzie. Starsze dzieci uczęszczające już do szkoły są najczęściej ubrane w mundurki szkolne, natomiast te najmłodsze pozostające w domu chodzą w otartych ubrankach, które otrzymały po starszym rodzeństwie. W ramach projektu Nagich przyodziać” dla najmłodszych dzieci zostaną przekazane ubranka, by zniwelować ten stan biedy. Będą one wykonane z materiałów lokalnych produkowanych w Kamerunie i szyte w Centrum Formacji Zawodowej bł. Jerzego Matulewicza przy misji Księży Marianów w Minkama, co zniweluje koszty i będzie też okazją praktyki szycia i kroju dla dziewcząt, które odbywają formację krawiecką w Centrum.
Dzieło Pomocy „Ad Gentes” serdecznie dziękuje wszystkim darczyńcom, dzięki którym możemy wspierać finansowo pracę misjonarzy. Zachęcamy do dalszej ofiarności, która sprawia radość nie tylko obdarowywanym, ale i Darczyńcom. Pamiętajmy o słowach zachęty Pisma Świętego: „Ochotnego dawcę miłuje Bóg” (2 Kor 9,7).
