11 lutego w Kościele powszechnym obchodzimy Światowy Dzień Chorego. W tym roku jego hasło „Niewidomemu byłem oczami, chromemu służyłem za nogi” zostało zapożyczone z Księgi Hioba. W orędziu na XXIII Światowy Dzień Chorego papież Franciszek wzywa do solidarnej troski o chorych.
Troska o chorych, zwłaszcza najuboższych jest stałym elementem posługi misjonarek i misjonarzy. Misje katolickie stanowią triadę: Kościół, szkoła , szpitalik lub ośrodek zdrowia.
Przykładowo: siostry pallotynki prowadzą w Masaka ośrodek zdrowia dla chorych na HIV/AIDS w wieku 0-14 lat oraz dla dzieci sierot w przedszkolu. Obecnie opiekują się 175 dziećmi z wirusem HIV oraz 235 dziećmi z przedszkola. Przychodzą one codziennie po lekarstwa. Większość z nich to sieroty. Większość z nich jest niedożywiona i wymaga pomocy żywnościowej. Siostry zakupują mąkę, ryż, fasolę, olej i mleko w proszku. Dzieci otrzymują paczki żywnościowe lub ciepły posiłek w domu sióstr.
Siostry z Polski prowadzą ośrodek zdrowia dla najuboższych mieszkańców dzielnicy Bujumbura. Ich dyspenser przyjmuje w ciągu miesiąca 2500-3000 chorych, a 300 chorych leży w ich szpitalu.
Sytuację mieszkańców pogorszyły wielkie opady deszczu w 2014 r., które sprowadziły lawinę z gór na dzielnice położone u ich podnóża. Zginęło 100 osób, w tym wiele dzieci. Poszkodowani do tej pory borykają się ze skutkami ulewy. Większość mieszka w obozach pod namiotami. Brak higieny sprawia, ze rozwijają się choroby bakteryjne. Siostry pomagają bezinteresownie dzieciom z zapaleniem płuc i biegunkami.
Ośrodek zdrowia w Ntamugenga działa od 1995 r. obejmując swym zasięgiem 12 wiosek (13 200 mieszkańców). Od 2007 r. działalność ośrodka powiększyła się o Blok operacyjny i oddział chirurgiczny. Od tego czasu okoliczne ośrodki zdrowia przysyłają tu ciężko chorych, którzy wymagają specjalistycznej pomocy lekarskiej. Lekarz jest do dyspozycji 24 godziny na dobę. W ośrodku pracuje 20 osobowy zespół medyczny i 15 osób zespołu paramedycznego. Miesięcznie ośrodek konsultuje ambulatoryjnie 1500 chorych, a hospitalizuje ok. 450, przyjmuje 80-90 porodów. Od stycznia 2009 r. leczenie w ośrodku jest darmowe dla kobiet w ciąży, dzieci do piątego roku życia, osoby po 60 roku życia. Pozostali płacą 0,3$ zgodnie z nakazem biura centralnego w Rwangubie. Ośrodek otrzymuje wsparcie z International Rescu Communaute w postaci leków, które pokrywają 40% zapotrzebowania rocznego. Organizacja ta zapewnia również miesięczne wynagrodzenie pracowników ośrodka. Wydatki na funkcjonowanie ośrodka – zakup nafty do lodówek, ropy do agregatu prądotwórczego, środków czystości i lekarstw wynoszą ok. 1100 $ miesięcznie. Na zakup brakujących lekarstw, środków opatrunkowych, a zwłaszcza drogich materiałów chirurgicznych wiąż brakuje środków.
Siostry prowadzą misyjną przychodnię. Zajmują się udzielaniem pomocy medycznej najuboższej ludności z Bertuoa oraz okolicznych wiosek. Prowadzą również zajęcia edukacyjne uwrażliwiając ludność, zwłaszcza mieszkańców wiosek na kwestię unikania zarażeniem chorobami, takimi jak malaria i robaczyce. W przychodni przekazują nieodpłatnie lekarstwa tym, których nie stać na ich zakup.
Siostry pallotynki prowadzą placówkę medyczną (mały szpitalik) w Kinszasie. Przekazują lekarstwa, środki opatrunkowe, środki czystości i żywność dla pacjentów oraz karmią wygłodniałych chorych. Dożywiają zarówno dzieci, jak i dorosłych z niedożywieniem. Ponoszą także koszty transportu żywności. Beneficjentami pomocy jest najuboższa ludność, która napłynęła do stolicy w celu znalezienia pracy.
Dzieło Pomocy „Ad Gentes” wspiera projekty medyczne, realizowane przez polskie misjonarki i misjonarzy. Dotyczą one głównie zakupu lekarstw, środków opatrunkowych, żywności dla chorych.
Dzięki darczyńcom dzieła misjonarze prowadzą walkę z chorobami zakaźnymi i AIDS w Afryce, oraz chorobami górnych dróg oddechowych i zatruciami w Azji, Ameryce Południowej i Środkowej.
